Hakikatin susturulduğu yerde adalet yara alır; adaletin yara aldığı yerde ise milletin geleceği karanlığa mahkûm olur. Basın özgürlüğü, yalnızca gazetecilerin değil; toplumun doğru bilgiye ulaşma hakkının ve adil bir yönetim anlayışının en temel teminatlarından biridir.

Hangi siyasi partiye, iktidara ya da görüşe yakın olursa olsun; sosyal medyada organize biçimde hakikati çarpıtan, yalanı ve dezenformasyonu yayan, gazetecileri, siyasetçileri ve vatandaşları hedef göstererek dijital linç kültürünü besleyen trol ordularını da basın özgürlüğü ve demokratik toplum düzeni açısından doğru bulmuyoruz. Fikirler delille, düşünceler ise nezaketle yarışmalıdır. Algı operasyonlarıyla, hakaretle ve organize propaganda faaliyetleriyle hakikatin üzerinin örtülmesine kim tarafından yapılırsa yapılsın karşıyız.

Bizim medeniyetimizde söz bir emanettir, haber ise büyük bir mesuliyettir. Aziz milletimizin inancında, "Ey iman edenler! Size bir haber getirilince onun doğruluğunu araştırın." emri, haber ahlakının temelini oluşturur. Dolayısıyla özgür basın; yalanın, iftiranın ve algı operasyonlarının değil, hakikatin serbestçe konuşulabildiği bir zemindir.

Türkiye son yıllarda Ergenekon soruşturmaları, 17-25 Aralık süreci, hendek terörü ve 15 Temmuz hain darbe girişimi gibi olağanüstü güvenlik süreçlerinden geçti. Devletin milli güvenliği koruma görevi tartışmasızdır. Ancak hukuk devletini güçlü yapan, olağanüstü dönemlerde bile adalet terazisini şaşırmamasıdır.

Nitekim Sınır Tanımayan Gazeteciler (RSF) tarafından yayımlanan Dünya Basın Özgürlüğü Endeksi'nde Türkiye uzun yıllardır alt sıralarda yer almaktadır. RSF'nin 2025 Endeksi'nde 180 ülke arasında 159., 2026 Endeksi'nde ise 163. sırada gösterilen Türkiye için; siyasi baskılar, hukuki süreçler, ekonomik bağımsızlık, medya tekelleşmesi ve gazetecilerin güvenliği temel sorun alanları olarak değerlendirilmektedir.

Ancak mesele yalnızca siyasi baskılar değildir. Medyanın küresel sermaye çevrelerinin, uluslararası güç odaklarının veya ekonomik tekellerin etkisi altında kalması da gerçek anlamda basın özgürlüğüyle bağdaşmaz. Özgür basın; ne devletin propaganda aracı ne de küresel çıkar çevrelerinin sözcüsü olmalıdır. Basın yalnızca hakikatin ve milletin yanında durmalıdır.

Merhum Prof. Dr. Necmettin Erbakan da en ağır medya operasyonlarına maruz kaldığı dönemlerde dahi gazetecileri hedef almamış; mücadelesini basın emekçileriyle değil, kamuoyunu yönlendiren vesayet ve çıkar odaklarıyla vermiştir. Bu tavır, fikir ve ifade özgürlüğüne verdiği değerin en önemli göstergelerinden biridir.

Saadet Partisi olarak inancımız şudur: Güçlü devlet; eleştiriden korkan değil, eleştiriden ders çıkaran devlettir. Güçlü basın ise kalemini hiçbir güce kiralamayan, vicdanını satmayan ve yalnızca hakikate bağlı kalan basındır.

24 Temmuz vesilesiyle; görevini dürüstlükle yerine getiren tüm basın emekçilerinin Basın Özgürlüğü İçin Mücadele Günü'nü kutluyor; sansürün olmadığı, gazetecilerin düşüncelerinden dolayı yargılanmadığı, medya tekellerinin sona erdiği, önce ahlak ve maneviyat anlayışını esas alan, tam bağımsız ve gerçekten özgür bir basın düzeninin ülkemizde hâkim olmasını temenni ediyorum.

Çünkü biliyoruz ki; özgür kalemlerin sustuğu yerde hakikat kaybolur, hakikatin kaybolduğu yerde ise adalet ayakta kalamaz.